Heb je wel eens gekeken naar de weg waar je op rijd en er bij stil gestaan hoe indrukwekkend het wel niet is dat al deze wegen geasfalteerd zijn? Waarschijnlijk niet. Wie is daar nu in hemelsnaam mee begonnen? Om jou deze kennis bij te brengen wordt hieronder kort uitgelegd hoe een weg wordt gemaakt en waarom het zo gebeurd. Iedereen heeft namelijk wel eens te maken gehad met een geasfalteerde weg, of je hier nu op rijd, loopt of fietst. Asfaltwegen komen al lang voor, al meer dan 100 jaar. De eerste weg werd in het begin van de 19e eeuw geasfalteerd in Monte carlo. Nu zijn geasfalteerde wegen niet meer weg te denken uit onze maatschappij.

Hoe doen ze het?

Er zijn in Nederland een aantal fabrieken die zich hebben gespecialiseerd in het maken van asfalt.
Het proces dat nodig is om asfalt te maken kun je vergelijken met het maken van een smoothie. Je stopt ingrediënten in de mixer en daar komt vervolgens een mengsel uit. Deze ingrediënten zijn grind, zand, vulstof en een bepaalde kleefstof die ervoor zorgt dat alles zo plakt. Deze kleefstof is erg vergelijkbaar met teer, maar toch net wat anders. Deze stof maak je in ruwe olie om zo het beste effect te creëren. Vervolgens wordt dit mengsel heet gemaakt en voilà, je hebt asfalt. Door een beetje te spelen met de ingrediënten van dit asfalt kun je andere doelen behalen. Asfalt langs een vliegveld moet bijvoorbeeld meer geluid kunnen tegenhouden als het asfalt in een woonwijk.

De tekens op het wegdek

Ben je klaar met mixen dan is er nog heel wat voor nodig om een weg te maken. Afhankelijk van hoelang de weg moet worden is een team hier een hele poos mee bezig. Door gebruik te maken van een grote wals wordt het asfalt verspreid. Zijn ze hier mee klaar, dan is de weg nog niet af. Er moeten nog wegmarkeringen op de weg worden geplaatst. Een wegmarkering is bijvoorbeeld de streep die de banen van elkaar scheidt. Wegmarkering zijn van onschatbare waarde in het verkeer.

 

wegmarkering